Lewobrzeżny niebieski rowerowy Szlak Odry (zachodni brzeg Odry)

Przebieg szlaku: Wrocław-Leśnica (0 km) – Brzezina (9,5 km) – Brzezinka Średzka (11,5 km) – Gosławice (12,5 km) – Prężyce (14,5 km) – Lenartowice (16 km) – Księginice (19 km) – Gąsiorów (21 km) – Głoska (23 km) – Zakrzów (32,5 km) – Rzeczyca (37,5 km) – Malczyce (44 km) – Kwiatkowice (54,5 km) – Prochowice (57,5 km) – Jurcz (64,5 km) – Grzybów (70,5 km) – Dziewin (74,5 km) – Krzyżowa (80 km) – Ścinawa (83 km) – Przychowa (88 km) – Buszkowice (90 km) – Ciechłowice (92,5 km) – Chobienia (98,5 km) – Radoszyce (103 km) – Chełm (105 km) – Leszkowice (113 km) – Wietszyce (120 km) – Mieleszyn (124 km) – Borków (130 km) – Wojszyn (132 km) – Zabornia (135 km) – Głogów (141 km).

Odcinek Szlaku Odry o długości 141 km prowadzi z Wrocławia-Leśnicy do Głogowa wzdłuż zachodniego brzegu Odry. Możemy podziwiać tu wspaniałe nadodrzańskie krajobrazy, zetknąć się z bogatą i dziką przyrodą, m.in. na licznych ścieżkach przyrodniczych. W napotkanych wsiach i miasteczkach zobaczymy perełki dawnej architektury. Szlak prowadzi zarówno polnymi ścieżkami i drogami, jak i mało ruchliwymi szosami. Trasa jest stosunkowo łatwa dla cyklistów podróżujących na rowerze górskim (przejazd na rowerze turystycznym może być uciążliwy na odcinkach prowadzących wałem nad Odrą).
Start we Wrocławiu Leśnica na parkingu Park&Ride w pobliżu dworca. Tu na parkingu z monitoringiem zostawiamy samochody i udajemy się w trasę rowerową do Głogowa. Dzięki linii kolejowej z Głogowa do Wrocław Pracze i Wrocław Leśnica – Malczyce przez stacje (dzięki którym można skrócić trasę) w Brzegu Dolnym, Malczycach, Ścinawie, wracamy pociągiem po samochód pozostawiony na parkingu pozostawionym opodal dworca PKP we Wrocławiu.
Jest to kolejna sytuacja kiedy wykorzystujemy linie kolejowe do obsługi ruchu turystycznego na Szlaku Odry. Kolej na Rowery.

Wrocław-Leśnica (0 km) – Malczyce (44 km)

 

Wycieczkę Szlakiem Odry zaczynamy przy dworcu PKP we Wrocławiu- Leśnicy. Ta dzielnica Wrocławia, przyłączona do miasta w 1928 r., funkcjonowała do XIII wieku jako wieś przydrożna. Pod koniec tego stulecia Leśnica uzyskała prawa miejskie i stała się siedzibą rycerstwa. Na XIV w. przypada okres największego rozwoju Leśnicy. Zachowało się tu kilka ciekawych zabytków. Pałac barokowy z XVIII w., przebudowany z XII wiecznego zamku piastowskiego, obecnie mieści centrum kultury i galerię (www.zamek.wroclaw.pl). W kościele barokowym pw. św. Jadwigi, przebudowanym w XVII w., zobaczymy ciekawe freski śląskiego artysty Felixa Antona Schefflera. Jedziemy z dworca w lewo i dalej w kierunku głównej ulicy – Średzkiej. Jeśli chcemy zwiedzić pałac, skręcamy w ulicę Średzką, w prawo (pałac po 250 m po lewej stronie). Jeśli natomiast chcemy jak najszybciej zaznać leśnej ciszy, przecinamy ulicę Średzką i jedziemy szlakiem ulicą Dolnobrzeską (po prawej wspomniany kościół pw. św. Jadwigi). Po kilkuset metrach skręcamy w prawo, w ulicę Junacką, i wjeżdżamy prosto na ziemistą drogę do Lasu Mokrzańskiego. Nasz szlak biegnie teraz razem z zielonym szlakiem pieszym. Po ok. 2 km mijamy miejsce biwakowe obok fundamentów starego dworku, następnie parking leśny i wyjeżdżamy z lasu, w prawo, na asfaltową drogę, którą docieramy do wsi Brzezina (9,5 km). Za przystankiem, sklepem i Karczmą u Zochy, gdzie można coś zjeść po drodze i przenocować , na skrzyżowaniu, możemy odbić w lewo, żeby zwiedzić pięknie utrzymany kościół pw. Matki Boskiej Różańcowej, wzmiankowany już w 1335 r., później wielokrotnie przebudowywany. We wnętrzu znajdziemy rzeźbiony, późnogotycki tryptyk z figurą Madonny z Dzieciątkiem oraz płyty nagrobne z XVI w. członków rodzin von Czettritz i von Haunold. Za kościołem stoi duży dwór datowany na XVIII w. wraz parkiem pałacowym z początku XX w. i ruin zameczku obronnego z XIV w. Wracamy na szlak i jedziemy dalej szosą. Zaraz za granicą parku podziwiać można piękny widok na dolinę Odry. Zjeżdżamy szosą do Brzezinki Średzkiej (11,5 km). Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo, mijamy stację kolejową (obok przykład zabytkowej architektury przemysłowej – budynek dawnych zakładów ceramicznych rodziny von Kramsta, nawiązujący do wzorów średniowiecznych). Skręcamy w prawo przez tory kolejowe i dojeżdżamy do Gosławic (12,5 km), wsi o tradycjach osadniczych sięgających epoki brązu. Jeśli chcemy obejrzeć odrestaurowany pałac klasycystyczny z początków XIX w., za torami skręcamy ze szlaku w prawo na ukos, na brukowaną dróżkę. Pałac otoczony kamiennym murem był do końca lat 40. ubiegłego wieku letnią siedzibą właścicieli. Po wojnie mieszkali w nim pracownicy rolni, a później przekształcono go w Ośrodek Wypoczynkowy Zakładu Rolnego w Miękini. W latach 90. został sprzedany prywatnym właścicielom i odrestaurowany (wstęp bez zgody właścicieli zabroniony). Jedziemy dalej szosą do Prężyc (14,5 km), gdzie znajdziemy wspaniale odrestaurowany pałac z XVIII w. (przebudowany na neogotycki w XIX stuleciu) zorganizowany na wzór angielski Tudor. Obok pałacu ziemne korty tenisowe, a w starym parku ciekawe okazy drzew, m.in. klon tatarski, buk czerwony. Około 200 m za przystankiem i sklepem skręcamy w kierunku Lenartowic (16 km). Mijamy lokalny bar (zarazem sklep spożywczy, sklep wędkarski, minipub zaopatrzony w bilard i piłkarzyki; czynny: codz. 10.00–23.00). W odległości 100 metrów od zakrętu szosy w lewo, w Lenartowicach znajdziemy dwór z XIX w., stanowi własność prywatną. Z Lenartowic jedziemy przez las do Księginic (19 km), gdzie skręcamy w lewo i przecinamy przejazd kolejowy – mijając zabytkową stację. Za przejazdem skręcamy w prawo (drogowskaz na Brzeg Dolny), kierując się na Głoskę. Mijamy Gąsiorów(21 km). Około 100 m przed wsią, poprawej, znajduje się rozłożysty dąb – pomnik przyrody. Stąd rozciąga się piękna panorama na wieś z zespołem
folwarcznym, który ładnie prezentuje się, niestety, tylko z daleka (popada w ruinę). Dojeżdżamy szosą do Głoski (23 km). Latem można się tu wykąpać w małym jeziorku zwanym przez mieszkańców „Okrąglakiem”. Jedziemy szosą w prawo, w kierunku dawnej przeprawy promowej Głoska – Brzeg Dolny; mijamy sklep spożywczy. Kilkaset metrów dalej, na prawo od szosy, wznosi się malowniczo położony kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Głogach. Pierwsze wiadomości o nim pochodzą z XVI w. Początkowo katolicki, w 1560 r. został przejęty przez luteranów. Kościół przebudowano w 1822 r. Wśród wyposażenia świątyni zobaczymy ołtarz główny, ołtarze boczne i ambonę z 1. poł. XIX stulecia, a przed kościołem – kamienną kaplicę z drewnianą, polichromowaną figurą św. Krzysztofa z połowy XVIII w. Obok kościoła znajdują się: cmentarzyk i ładna plebania. Wracamy na szosę i jedziemy na wschód, w kierunku nieczynnej już przeprawy promowej Głoska – Brzeg Dolny; skręcamy w lewo, na wał przeciwpowodziowy. Jadąc wałem, mijamy uroczy staw i wjeżdżamy do lasu. Możemy tu już podziwiać wspaniałą nadodrzańską przyrodę. Czasem w okolicy można zobaczyć szybującego dumnie w górze orła bielika, a przez szlak często przebiegają stada saren. W odległości 4 km od Głoski z naszą trasą łączy się łącznikowy szlak czarny prowadzący tu z Kobylnik. Mijamy Zakrzów (32,5 km). Zaraz za wsią droga na wale zamienia się z polnej w żwirową. Dojeżdżamy do Rzeczycy (37,5 km). Z wału rozpościera się widok na stopień wodny Malczyce składający się z Jazu stałego ruchomego i śluzy. Możemy tu zjechać z wału do wsi i uzupełnić zapasy w sklepie (czynny także w sobotę i niedzielę) przy przystanku autobusowym. Za kościółkiem, po prawej stronie drogi, stoi zabytkowy krzyż pokutny. Postawił go zabójca na miejscu zbrodni, w okresie XIV–XVI w. Wracamy na wał. Za wsią droga zmienia się ze żwirowej w polną. Przejeżdżamy gęsty las i docieramy do stoczni i portu rzecznego w Malczycach (44 km), przed którym skręcamy w lewo z wału. Po 200 m wjeżdżamy, w prawo, na nasyp. Po chwili dojeżdżamy do szosy w Malczycach, gdzie na rogu po prawej stronie stoi bardzo ładna świątynia, pierwotnie ewangelicka, zaprojektowana ku pamięci cesarza Wilhelma przez słynnego wrocławskiego architekta Hansa Poelziga w 1907 r. Świątynia ze względu na bardzo zgrabną, harmonijną budowę umieszczana jest w podręcznikach historii architektury. Obecnie znajduje się tu parafia Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (cerkiew powstała dla Łemków, przesiedlonych tu w 1947 r. z Bieszczad). Same Malczyce, znane już w XII w., są dawną własnością klasztoru cysterskiego w Trzebnicy. Rozwój wsi zapoczątkowało na przełomie XVIII i XIX w., uruchomienie portu obsługującego Drogę Węglową z Zagłębia Wałbrzyskiego oraz ukształtowanie się lokalnego węzła kolejowego. Za cerkwią dojeżdżamy do skrzyżowania, skręcamy w prawo, w ulicę Mickiewicza, jadąc prosto przez kolejne skrzyżowanie dojedziemy do Mazurowic z Karczmą Słowianka polecającą pyszną kuchnię polską ale my skręcamy znowu w prawo, w ulicę 1 Maja. Jadąc cały czas prosto dojedziemy do Odry w miejscu dawnego promu rzecznego, lecz skręcając w główną drogę jedziemy ul. Sienkiewicza i docieramy do budynku GOK w Malczycach za którym można rozbić biwak z dostępem do toalet. Aby uzyskać dostęp do toalet należy wcześniej uzgodnić to z Urzędem Gminy Malczyce.

 

Malczyce (44 km) – Ścinawa (83 km)

Wyjeżdżając z Malczyc (za zrujnowaną fabryką o bardzo ciekawej i mrocznej architekturze), skręcamy w prawo, na drogę brukowaną. Towarzyszą nam teraz znaki zielonego szlaku pieszego. Wjeżdżamy do lasu (uwaga na oznaczenia szlaku – w pewnym miejscu należy z drogi zjechać w prawo). Po chwili przejeżdżamy pod szosą nr 338. 100 metrów dalej zjazd do Lubiąża odbija w lewo dla tych którzy chcą zobaczyć Klasztor Lubiąż i skorzystać z oferty www.rowerowylubiaz.pl . My natomiast kierujemy się na prawo i za znakami dojeżdżamy do asfaltowej drogi. Skręcamy w prawo, do Kwiatkowic (54,5 km). Szlak prowadzi prosto szosą przez wieś, możemy jednak na chwilę odbić w prawo przy przystanku autobusowym i dojechać do pobliskiego kościoła pw. św. Jadwigi wzniesionego w połowie XVIII w. Renowacja kościoła po powodzi w 1997 r. zatarła jego szachulcowy charakter. Wewnątrz możemy znajduje się barokowy, drewniany ołtarz datowany na początek XVIII w. Jedziemy szosą w kierunku Prochowic (57,5 km). Przed zabudowaniami szlak skręca w prawo, prowadząc wokół miasteczka. Jednak warto pojechać szosą prosto, do centrum Prochowic, żeby zobaczyć kilka ciekawych zabytków. Prochowice to niewielkie miasto nad Kaczawą w pobliżu jej ujścia do Odry. Gród znany od 1217 r. uzyskał prawa miejskie w 1280 r. Na uwagę zasługuje oryginalny herb Prochowic przedstawiający legendarne zwierzę pół-rybę, pół-zająca, symbolizujące otoczenie miasta, bogate w zwierzynę łowną oraz rzeki obfitujące w ryby. W zachowanym średniowiecznym układzie urbanistycznym z fragmentami murów obronnych wyróżnia się ratusz z XVIII w., poewangelicki kościół pw. św. Andrzeja z 1426 r. (wewnątrz renesansowe nagrobki figuralne) i neogotycki kościół z końca XIX w. (z barokowym wyposażeniem). Piękny, choć obecnie popadający w ruinę zamek z XIII–XIV w., to jedno z najciekawszych założeń na Śląsku. Rozbudowany w XVI i przebudowany w XIX–XX w., jest obecnie własnością prywatną. Od strony Odry za zamkiem znajduje się park będący pozostałością po mieszczącym się tu niegdyś bajkowym ogrodzie, obecnie odnowionym ze ścieżkami przyrodniczo – edukacyjnymi. Polecamy odpoczynek na terenie parku, gdzie w cieniu platanów warto rozbić biwak i dobrze zjeść w Foodtruckach stojących przy Centrum Stara Garbarnia, zakupując na wynos zestawy obiadowe. Z powrotem do szlaku rowerowego dotrzemy kładką stalową w lewo na ulicę Kochanowskiego. Jedziemy nią na północ, przecinamy Kaczawę i zaraz za nią skręcamy w prawo, w ulicę Kościuszki. Dojeżdżamy do zakazu wjazdu dla samochodów i zaraz za nim skręcamy w las, w lewo. Po ok. 1,5 km przecinamy rzeczkę. Po prawej, w kierunku Odry, rozciąga się tutaj wspaniały rezerwat „Łęg Korea”. Kilkaset metrów dalej szlak skręca w lewo. Dojeżdżamy do Jurcza (64,5 km). Z Jurcza jedziemy szosą i przed Zaborowem skręcamy w prawo, w kierunku Grzybowa (70,5 km), a za nim wałem przeciwpowodziowym w lewo podążamy w kierunku Dziewina (74,5 km). Zaraz przy wjeździe do Dziewina znajduje się urocza, 10-kilometrowa ścieżka przyrodnicza „Łęgi okolic Dziewina”, gdzie możemy zobaczyć m.in. łęgi topolowo-wierzbowe i jesionowo- wiązowe (zob. s. 73). Dziewin to mała, pięknie położona, licząca zaledwie 150 mieszkańców wieś. Wyróżnia się wśród innych dzięki rozrzuconym po całej miejscowości monumentalnym drewnianym rzeźbom – pozostałościom po organizowanym tu latem plenerze artystycznym. Dzięki temu Dziewin ma niespotykany, bajkowy klimat, na który wpływają też tutejsze bardzo interesujące zabytki. Wieś jest znana głównie z największego i niegdyś najpiękniejszego na Dolnym Śląsku renesansowego pałacu z XVI w., który stanął prawdopodobnie w miejscu średniowiecznego zameczku. Ówczesny właściciel miejscowości – Fryderyk von Kanitz – zatrudnił do projektu prawdopodobnie włoskich architektów. W 1700 r. dobudowano do pałacu boczne skrzydło. Obecnie zabytek został doprowadzony do ruiny. Obok pałacu znajduje się XIX-wieczny park z cennymi okazami 200-letnich drzew. Na uwagę w Dziewinie zasługuje również gotycki kościół św. Piotra i Pawła z XIV w. Przed kościołem znajdują się piękne drewniane rzeźby, a obok galeria i Ekomuzeum Osada Rybacka, w której możemy oglądać prace ze wspomnianego wcześniej pleneru artystycznego i nie tylko. Po ścieżkach ekologiczno – przyrodniczych oprowadzą was miejscowi przewodnicy. Wyjeżdżamy z Dziewina i dojeżdżamy do drogi nr 372. Skręcamy nią w prawo. Po ok. 800 m odbijamy w lewo, w polną drogę i przejeżdżamy przez Krzyżową (80 km). Po 2 km przejeżdżamy w prawo przez tory kolejowe, a zaraz za nimi w lewo. Dalej jedziemy wzdłuż torów do szosy w Ścinawie. Szlak biegnie drogą nr 111 na północ, jednak warto zjechać w prawo do centrum zwiedzić ścinawskie zabytki. Ścinawa (83 km) to prastara osada słowiańska, należąca niegdyś do cysterek z Trzebnicy i położona przy jednym z najstarszych przejść przez Odrę. Prawa miejskie uzyskała w 1248 r. W XIV w. była stolicą piastowskiego księstwa ścinawskiego. Znajduje się tu duży węzeł kolejowy oraz port rzeczny. W czasie II wojny światowej miasto było punktem oporu wojsk niemieckich. Przejście przez miasto frontu zimą 1945 r. doprowadziło do zniszczenia zabytkowej zabudowy. Tamten okres upamiętnia czołg T-34, który został przeniesiony w 2019 roku z rynku nad Odrę. Podobno jest to pierwszy z czołgów, który przekroczył Odrę w 1945 r. Na rynku przetrwała tylko mała część starej zabudowy – kamieniczki z końca XIX i początku XX w. oraz ratusz przebudowany w XXI stuleciu. Najwartościowszym zabytkiem Ścinawy jest trzynawowy kościół, typu halowego pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z 1209 r. Wewnątrz znajdują się dwa całopostaciowe, bogato zdobione nagrobki kobiet z 1595 i 1605 r. Fragmenty murów miejskich z XII i XIV w. znajdują w południowej części starego miasta, w pobliżu kościoła.
W Ścinawie znajdują się dwie bazy noclegowe o standardzie schroniska www.szlakodry.pl/wezel-scinawa. Pierwsza funkcjonuje przy Centrum Turystyki i Kultury na ul. Kościuszki o standardowej kategorii a druga w Pałacyku na ul. Jana Pawła II o standardzie na poziomie exklusiv. Szlak Odry prowadzi w Ścinawie na ul. Rybną do Portu Ścinawa gdzie na nabrzeżu warto rozbić biwak. Zabytkowym mostem można wybrać się na drugą stronę Odry, aby w Iwnie dotrzeć do prawobrzeżnego Szlaku Odry.

 

Ścinawa (83 km) – Chobienia (98,5 km)

Krótka trasa rodzinna może stanowić trasę wypadową tam i z powrotem zarówno ze Ścinawy jak i z Chobieni gdzie znajdują się godne polecenia bazy noclegowe.
Zostając na prawobrzeżnym Szlaku kierujemy się, do ulicy Chobieńskiej, na północ, by po kilkuset metrach zjechać z szosy w prawo. Tutaj zaczyna się ścieżka przyrodnicza „Ścinawskie Bagna”. Początkowo ścieżka prowadzi razem ze szlakiem, by przy oczyszczalni skręcić w prawo. Dalej jedziemy skrajem użytku ekologicznego „Ścinawskie Bagna” do ujścia Zimnicy do Odry i z powrotem. Z wysokiej skarpy rozciąga się malowniczy widok na bagna i łąki oraz samą Ścinawę. Możemy poznać tu różne typy roślinności bagiennej, słuchać odgłosu płazów oraz obserwować lęgowe i przelotne ptaki. Wracamy na szlak, który biegnie po lewej stroną oczyszczalni. Po chwili skręcamy w prawo, jadąc wokół bagien, i dalej podążamy przez malownicze łąki i las (uwaga na mylące oznaczenia szlaku). Rozległą łąką docieramy do Przychowej (88 km). Przy wyjeździe z łąk do wsi znajduje się wiata dla rowerzystów, można tu zjeść i odpocząć przed dalszą trasą. W pobliżu tego miejsca stała niegdyś letnia rezydencja-pałac ufundowany przez wrocławskiego biskupa Wawrzyńca. Z jego inicjatywy w latach 1208–32 wybudowano w Przychowej także kościół pw. św. Wawrzyńca (przebudowany w XVIII w.). Obok Przychowej przy brzegu Odry znajduje się ciekawy użytek ekologiczny „Starorzecze koło Przychowej”. Z Przychowej wyjeżdżamy na północ obok kościoła i po kilkuset metrach docieramy do asfaltowej drogi prowadzącej do Buszkowic (90 km). We wsi możemy zobaczyć stary, drewniany młyn-wiatrak Koźlak z XIX w., dziś już bez skrzydeł, żeby go zobaczyć trzeba zjechać tuż przed zabudowaniami w prawo. Jedziemy dalej w kierunku Ciechłowic (92,5 km). Za wsią skręcamy w prawo z szosy w las. Za lasem wjeżdżamy na asfalt i mijamy znajdujący się po prawej użytek ekologiczny „Naroczycki Łęg”. Znajdziemy tu lasy łęgowe, krzewy, podmokłe łąki, bagna i starorzecza zamieszkiwane przez rzadkie ptaki, m.in. bielika, błotniaka stawowego, bociana białego, bociana czarnego i inne. Szlak prowadzi dalej szosą do centrum Chobieni. Po drodze przy ul. nadodrzańskiej znajduje się Marina Chobienia z teren polem namiotowym, placem zbaw, toaletami oraz wypożyczalnią sprzętu pływającego. Chobienia (98,5 km) – obecnie bardzo ładna wieś, do roku 1303 była wzmiankowana jako miasto, jednakże prawa miejskie utraciła na początku XIX w. Do najciekawszych zabytków tego urokliwego miejsca należy położony przy rynku renesansowy pałac Kotwiczów zbudowany w 1583 r. na miejscu XV-wiecznego zamku. Mroczny klimat przyciąga do zamku rzesze muzyków rockowych – latem odbywa się tu festiwal rockowy Zamczysko oraz parada miłośników motocykli. Obok zamku znajduje się park z wieloma dorodnymi okazami drzew (m.in. miłorzębem chińskim, sosną wejmutką, platanem klonolistnym). Na rynku możemy podziwiać kamieniczki z XVIII w., a przy uliczce prowadzącej z rynku w dół, w kierunku Odry, stoi gotycki kościół św. Piotra i Pawła z XVI w. W świątyni zachowała się chrzcielnica z 1587 r., a także dzwon z 1512 r. Natomiast w odnowionych zabudowaniach gospodarstwa urządzono Gospodę Kobena, serwującą kuchnię polską i oferującą 21 miejsc noclegowych w bardzo gustownym wystroju za relatywnie niską cenę.

 

Chobienia (98,5 km) – Głogów (141 km)

Po odpoczynku w Chobieni udajemy się już w ostatni i to najdłuższy etap trasy lewobrzeżnego Szlaku Odry do samego Głogowa .
Jedziemy z rynku w Chobieni na północ. Po prawej mijamy przeprawę promową na Odrze. Za Chobienią odbijamy z asfaltu w prawo, na Chobinek, i ziemistą drogą dojeżdżamy do głównej drogi i do Radoszyc (103 km). Znajduje się tutaj sklep spożywczy ABC, w którym możemy uzupełnić zapasy. Dalej skręcamy w prawo, na główną drogę. Przecinamy drogę nr 323 i wjeżdżamy do lasu. Po ok. 1,5 km skręcamy w lesie z asfaltu w prawo i dojeżdżamy do Chełmu (105 km). Skręcamy w prawo przy znaku informującym o ścieżce przyrodniczej „Nadodrzańskie krajobrazy Chełm”. Dojeżdżamy do wału (znajduje się tu tablica z mapą ułatwiająca orientację na ścieżce przyrodniczej). Szlak prowadzi dalej wałem przeciwpowodziowym przez ok. 9 km. Jest tu bardzo cicho, dziko i przepięknie. Zjeżdżamy z wału w lewo na asfalt do Leszkowic (113 km) i dojeżdżamy do głównego skrzyżowania we wsi. Tutaj, za sklepem spożywczym możemy zobaczyć nieco zaniedbany dworek z XIX w. Na skrzyżowaniu skręcamy na Kotowice i po 2 km odbijamy w lewo. W prawo można dojechać do Kaczyc, w których mieści się hotel z noclegami dla 100 osób. Ziemistą drogą dojeżdżamy do Wietszyc (120 km) – wsi, na terenie której tradycje osadnicze sięgają epoki brązu. Znajduje się tu skromny pałac barokowy z XVIII w. Na terenie zagrody nr 43 zachowały się dwa kamienne krzyże pokutne. Z Wietszyc jedziemy na północny zachód drogą przy tablicy informującej o przebiegu Szlaku Odry. Ziemista droga wiedzie przez malownicze pola uprawne i dochodzi do asfaltowej szosy, w którą skręcamy w prawo. Przejeżdżamy przez Mieleszyn (124 km). Za wsią przy wjeździe do lasu uroczy staw idealny na odpoczynek. Przejeżdżamy przez las i wjeżdżamy na wał. Jedziemy wzdłuż wału mijając Golkowice – dawną wieś folwarczną z ruinami pałacu. Zaraz przy szlaku znajduje się malowniczy pomost nad jeziorkiem- starorzeczem. Przebiega tędy ścieżka przyrodnicza „Łęgi Golkowsko – Borkowickie”. Dojeżdżamy do Borkowa (130 km) gdzie skręcamy z wału w lewo. W wiosce znajdziemy zabytkową kapliczkę z 1. poł. XIX w. Jedziemy w kierunku Wojszyna (132 km), w którym mijamy kościółek św. Mikołaja Biskupa z 1880 r., i dojeżdżamy do głównego placu we wsi. Tutaj znajduje się rozwidlenie szlaków (obok naszego niebieskiego Szlaku Odry zobaczymy znaki żółtego szlaku rowerowego i pieszego zielonego). Jest tu też plac zabaw dla dzieci, przystanek autobusowy i sklep spożywczy. Za Wojszynem skręcamy z asfaltu w prawo do lasu i po 1,5 km docieramy do wsi Zabornia (135 km). Za przystankiem autobusowym skręcamy w lewo i zaraz za znakiem końca wsi skręcamy z asfaltu w prawo, w polną drogę, którą docieramy do Krzepowa. Mijamy kościół, cmentarz i docieramy do głównej drogi prowadzącej do centrum Głogowa. Po ok. 1,5 km skręcamy w prawo, w ulicę Ułanów Polskich, a później drogą jedziemy przez piękny Park Leśny i docieramy do Odry. Kontynuujemy jazdę ścieżką wzdłuż torów kolejowych. Szlak prowadzi teraz wzdłuż rzeki, aż do mostu na Odrze w Głogowie. Aby zwiedzić Stare Miasto w Głogowie (141 km), należy odbić w lewo, w kierunku widocznej wieży kościoła św. Mikołaja a po prawej fioletowo różowy most tolerancji za którym po lewej stronie Marina Głogów. Stąd już niedaleko do Dworca PKP, skąd można wrócić pociągiem do domu.